Rodzicielstwo dziecka neuroróżnorodnego wiąże się z unikalnym zestawem wyzwań – przewlekłym stresem, brakiem wsparcia i często niskim poczuciem własnej skuteczności rodzicielskiej. Jak te czynniki wpływają na dobrostan rodziców? I co można zrobić, by lepiej sobie radzić?

Podczas wystąpienia omówimy, jak stres, wsparcie społeczne i poczucie własnej skuteczności rodzicielskiej wpływają na dobrostan rodziców dzieci neuroróżnorodnych. Poznasz wyniki badań naukowych oraz praktyczne wskazówki, jak dbać o siebie, budować sieć wsparcia i wzmacniać poczucie kompetencji rodzicielskich.

Dzieci i młodzież w spektrum autyzmu mogą być bardziej narażone na zachowania ryzykowne – w tym autoagresję, myśli samobójcze czy inne formy kryzysu. Jak rozpoznać sygnały ostrzegawcze? I jak skutecznie reagować, by chronić bezpieczeństwo dziecka?

Prelekcja poświęcona jest reagowaniu na zachowania ryzykowne u dzieci i młodzieży w spektrum autyzmu, ze szczególnym uwzględnieniem sygnałów ostrzegawczych oraz dobrych praktyk wspierających bezpieczeństwo i regulację emocjonalną. Uczestnicy poznają najczęstsze formy zachowań ryzykownych, ich możliwe uwarunkowania oraz czynniki zwiększające podatność na kryzys. Omówione zostaną konkretne sposoby reagowania w sytuacjach trudnych, adekwatne do wieku i potrzeb rozwojowych dziecka lub nastolatka. Szkolenie ma charakter praktyczny i opiera się na doświadczeniach pracy klinicznej, edukacyjnej i środowiskowej.

Wczesna diagnoza zaburzeń ze spektrum autyzmu u dzieci w wieku niemowlęcym i poniemowlęcym może zmieniać życie dziecka i rodziny. W ciągu ostatnich lat rośnie liczba dzieci przejawiających zaburzenia rozwoju komunikacji – dlaczego i co możemy zrobić jak najwcześniej?

Autorka omówi zasady wczesnej diagnozy zaburzeń ze spektrum autyzmu u dzieci w wieku niemowlęcym i poniemowlęcym. Temat jest tak ważny przede wszystkim dlatego, że w ciągu ostatnich lat rośnie liczba dzieci przejawiających zaburzenia rozwoju komunikacji. Choć neurobiologiczny kontekst jest najczęściej przyczyną zakłóceń, to nietypowe środowisko we wczesnym okresie życia również może prowadzić do niekorzystnych efektów rozwojowych. Do opisu technik stymulacji prawidłowego rozwoju funkcji poznawczych dołączone zostaną historie przypadków.

Dlaczego jedzenie bywa dla dzieci w spektrum autyzmu źródłem silnego stresu? Jak relacja z opiekunem wpływa na to, że posiłek staje się doświadczeniem bezpieczeństwa lub źródłem napięcia?

Podczas wystąpienia pokażemy, jak stres relacyjny, presja i brak poczucia bezpieczeństwa mogą zamykać dziecko na jedzenie – nawet wtedy, gdy strategie są „prawidłowe". Dowiesz się, co naprawdę pomaga obniżyć napięcie przy posiłku i jak poprzez współregulację i zmianę podejścia stworzyć warunki, w których jedzenie staje się łatwe i przyjemne. To zaproszenie do myślenia o jedzeniu nie tylko przez pryzmat nawyków, lecz regulacji, relacji i neurobiologii.

Stosowana Analiza Zachowania (SAZ) to jedna z najlepiej udokumentowanych metod pracy z dziećmi w spektrum autyzmu. Ale jej skuteczność nie zależy tylko od terapeuty – rodzic jest kluczowym ogniwem w budowaniu trwałych zmian.

Podczas tego spotkania dowiesz się, dlaczego SAZ to system, w którym rodzina odgrywa główną rolę, jak kompetencje rodzica wpływają na trwałość efektów terapii i poznasz założenia projektu "Rodzinocentryczna terapia EERR-SAZ", który stawia rodziców w centrum procesu terapeutycznego.

Dlaczego dzieci w spektrum autyzmu tak bardzo potrzebują powtarzalności? Co dzieje się w ich mózgach, gdy rutyna zostaje nagle przerwana? I jak dorośli mogą wspierać te dzieci, nie blokując jednocześnie ich rozwoju?

Podczas tego spotkania przyjrzymy się neurobiologicznym podstawom potrzeby schematów i rytuałów u dzieci w spektrum autyzmu. Dowiesz się, dlaczego przewidywalność to nie kaprys, lecz sposób na poczucie bezpieczeństwa w świecie pełnym bodźców. Poznasz strategie wspierania dzieci w elastyczności – bez naruszania ich potrzeby struktury – oraz jak wprowadzać zmiany w sposób, który nie powoduje przeciążenia sensorycznego i emocjonalnego.

Terapia behawioralna to jedno z najskuteczniejszych podejść w pracy z dziećmi ze spektrum autyzmu i ADHD. Ale jak te metody przekładają się na codzienne życie w domu i w szkole? Jak rodzice i nauczyciele mogą je stosować, by realnie wspierać rozwój dziecka?

Podczas tego spotkania poznasz podstawy terapii behawioralnej oraz praktyczne strategie, które możesz wdrożyć w codziennych sytuacjach. Dowiesz się, jak budować pozytywne wzorce zachowania, reagować na trudne momenty oraz tworzyć środowisko sprzyjające uczeniu się i rozwojowi dziecka w spektrum autyzmu lub z ADHD. To wystąpienie łączy teorię z konkretnymi przykładami zastosowań w szkole i domu.

ADHD istotnie zwiększa podatność młodzieży na rozwój uzależnień – zarówno substancjalnych, jak i behawioralnych. Impulsywność, trudności w regulacji emocji oraz deficyty funkcji wykonawczych sprzyjają zachowaniom ryzykownym, szczególnie w okresie adolescencji.

Podczas wystąpienia omówimy kluczowe mechanizmy ryzyka oraz wskazówki dla profilaktyki i terapii. Dowiesz się, dlaczego wczesna diagnoza ADHD ma znaczenie w zapobieganiu uzależnieniom, jak indywidualizować oddziaływania wspierające młodzież oraz dlaczego podejście systemowe – obejmujące rodzinę, szkołę i specjalistów – jest kluczem do skutecznej pomocy.

Jeśli pracujesz z dziewczynką w spektrum autyzmu, z ADHD lub AuDHD, albo jesteś jej rodzicem, możesz czuć się zagubiony w kwestii najlepszych form wsparcia. Dziewczynki neuroróżnorodne często prezentują objawy inaczej niż chłopcy – co prowadzi do pomijania diagnozy lub jej opóźnienia.

Podczas prezentacji omówimy, jak dziewczynki neuroróżnorodne mogą manifestować swoje cechy inaczej niż chłopcy, dlaczego współwystępowanie autyzmu i ADHD tworzy sprzeczną i złożoną sytuację oraz jak wspierać młode kobiety w spektrum, by mogły żyć w zdrowy i autentyczny sposób. Dowiesz się, na co zwracać uwagę w diagnozie, jakie są najczęstsze pułapki diagnostyczne oraz jak budować wsparcie odpowiadające rzeczywistym potrzebom dziewcząt neuroróżnorodnych.

Zamknij oczy i na chwilę wróć myślami do czasów szkolnych. Wspominając nauczycieli, pamiętasz to, czego chcieli Cię nauczyć, czy to, jak się przy nich czułeś? Jak TY chciałbyś być zapamiętany przez swoich podopiecznych?

Podczas tego spotkania porozmawiamy o tym, jak ważna jest relacja między nauczycielem a uczniem – czego daje dziecku i jak ją budować krok po kroku. Dowiesz się, dlaczego jakość tej relacji ma większe znaczenie niż najlepsze metody dydaktyczne, jak świadome budowanie więzi wpływa na motywację dziecka do nauki oraz jak planować proces edukacyjny z myślą o relacji jako fundamencie rozwoju.

Jak rozumienie specyfiki neurorozwoju wpływa na sposób reagowania dorosłych, regulację emocji dziecka oraz jego poczucie bezpieczeństwa? Jak świadomy dorosły może stać się fundamentem rozwoju dziecka w spektrum autyzmu i ADHD?

Prelekcja będzie poświęcona roli świadomego dorosłego w budowaniu relacji wspierającej rozwój dzieci w spektrum autyzmu i ADHD. Omówione zostanie, jak głębokie zrozumienie specyfiki neurorozwoju zmienia sposób reagowania dorosłych na zachowania dziecka, wspiera regulację emocji oraz buduje poczucie bezpieczeństwa. Wystąpienie pokaże, jakie postawy i codzienne działania dorosłych sprzyjają tworzeniu relacji odpowiadającej potrzebom dzieci neuroatypowych.

Jak odróżnić objawy autyzmu i ADHD od skutków traumy rozwojowej? Dlaczego tak wiele dzieci z traumą relacyjną otrzymuje błędne diagnozy? I co robić, gdy nie wiemy, co było najpierw – neuroróżnorodność czy traumatyczne doświadczenia?

W wystąpieniu zostaną omówione przyczyny i objawy traumy dziecięcej, ze szczególnym uwzględnieniem traumy relacyjnej i rozwojowej. Ponadto podobieństwa i różnice pomiędzy zachowaniami dziecka z traumą rozwojową a będącego w spektrum autyzmu lub ADHD oraz wskazówki do oddziaływań wychowawczych i terapeutycznych dla dziecka i rodziny. Zostaną zadane pytania do refleksji: co robić w sytuacji, gdy nie wiemy, co było najpierw u dziecka – autyzm/ADHD czy wydarzenia powodujące traumę?

Rodzicielstwo w neuroróżnorodności często nie wygląda tak, jak je sobie wyobrażaliśmy. Zamiast „czasem trudno" bywa trudno niemal codziennie – żyjemy w napięciu, czujności, w trybie walki ze światem o to, co potrzebne naszemu dziecku.

W tej prelekcji przyjrzymy się rozczarowaniu, które wielu rodziców ukrywa, bo trudno je nazwać bez poczucia winy. To spotkanie o doświadczeniu dorosłych, ich emocjach, oczekiwaniach. I o mocy, która może płynąć z rozczarowania. Dowiesz się, jak nazwać i przepracować trudne emocje związane z rodzicielstwem dziecka neuroróżnorodnego oraz jak przekształcić rozczarowanie w siłę do dalszego działania – bez poczucia winy.